donderdag, april 2, 2020
Home Blog

Heads-up 2

Van speakers naar hoofdtelefoon – op het juiste moment. Het aan de installatie van onze jaren zeventigwoning toegevoegde schakelaartje bij de meterkast noopte mij om zo nu en dan mijn toevlucht te zoeken tot isolatie met hoofdtelefoon. Vandaar de aanschaf van die o zo mooie Audio-Technica hoofdtelefoon, één aan het begin van een hoofdtelefoon-avontuur dat nog jaren zou gaan duren. Maar daarover verderop méér.

Het verbeteren van de kwaliteit van weergave werd steeds meer een streven en daarnaast een uitdaging vanwege het benodigde budget. Met vriend Dolf ging ik wel ‘ns een paar uurtjes luisteren bij Aring Hifi op de hoek van de Herenstraat en Keizersgracht (meen ik). Daar was het naar ons idee ‘gemoedelijker’ dan bij Raf Hifi. Er heerste een ongedwongen sfeer en Peter Aring had altijd wel weer een geinig verhaaltje of een paar opmerkingen waar je over kon nadenken. Bij Aring Hifi huldigden ze het principe van alles per sessie aansluiten. Aangezien we natuurlijk ervaring hadden in de Rijnstraat, waar ze mooie schakelpanelen hadden om van speakers te wisselen, vonden we dat wel bijzonder. Ze legden ons uit dat het luisteren via zo’n schakelpaneel nou niet echt een optimale situatie was. Elke keer leerden we er wel weer wat, en elke keer kwamen we met versterkte of nieuwe verlangens naar buiten. Of met de handen vol, dat kon ook gebeuren natuurlijk.

Bowers & Wilkins DM6, een majestueuze speaker!

Al gauw raakten zowel Dolf als ik nogal onder de indruk van B&W speakers, een groot Engels speakermerk. In die periode (en toen waren ze al niet jong meer) was de DM6 van Bowers & Wilkins zo’n beetje de mooiste speaker die ze hadden uitgebracht. Daaruit vloeide mijn eerste grote aanschaf bij Aring Hifi en dat werd een set B&W DM2 serie II speakers. Daar heb ik bijzonder lang erg veel plezier van gehad…

Heads-up

0

Op mijn negentiende kocht ik een peperdure Audio-Technica hoofdtelefoon. Hij kostte ongeveer ƒ 200,00 (ja: tweehonderd gulden) en dat was eind jaren ’70 een bak geld. Een zogenaamde audiofiele hoofdtelefoon. En wat heb ik daar een plezier van gehad zeg! Als audiofiel in ontwikkeling vond ik dat – binnen het gestelde budget – wel de top. Je had ook nog Micro Seiki hoofdtelefoons (en prachtige draaitafels!) die in de toen geldende competitie zaten maar die Audio-Technica sprak me het meest aan. Bij Raf Hifi in de Rijnstraat in Amsterdam kon je toen al lekker luisteren naar spullen waar je een oogje op had. Ik heb best nog veel moeite moeten doen om het type terug te vinden maar met wat creatief Googelen is het toch gelukt, hier is-ie:

Het bijgeleverde kastje – de adaptor, die nodig was om de hoofdtelefoon van spanning te voorzien – maakte de aanschaf nog fascinerender in een tijdperk dat meer vooral méér was. Hoe meer kastjes, hoe mooier de installatie (denk aan toevoegingen als een Equalizer(!), ook al moest ik daar zelf niks van hebben omdat het niet ‘puristisch’ was).

Aan het begin van deze liefhebberij stond er een Dual pick-up op mijn zolderkamer, zo eentje met een ingebouwde versterker en bijbehorende speakers. Die met die beruchte gammele DIN-stekkertjes verbonden waren. Met mijn schoolvrienden Dolf en Frank wisselde ik artiesten en bijbehorende titels van albums uit. Het ging toen vooral om Supertramp, Genesis en Queen. Doordat we elkaar beïnvloedden kwam daar al gauw van alles bij, zoals Roxy Music, Gino Vannelli, Kraftwerk en Tangerine Dream en zo veel meer. De pick-up, die prima geluid leverde, bleek nog veel meer in huis te hebben na de aanschaf van een – toen te boek staand als geweldig klinkende – Jamo speakers. Elegante speakers in zwart met een zilver randje langs een zwart doek. Ik kocht er chroomstalen speakerstandaards bij die in hoogte verstelbaar waren en was de koning te rijk. Mijn ouders zullen dat hoofdschuddend gadegeslagen hebben, niet in de laatste plaats omdat het aantal elpees dat naar de zolder werd getransporteerd, gestaag groeide. Natuurlijk blonk mijn vader uit in het zich ergeren, vooral toen ik met steeds grotere frequentie het volume opschroefde. Uiteindelijk maakte hij een schakelaartje buiten de meterkast waarmee hij de stroomgroep van de zolder heel makkelijk uit kon zetten!

Print!

0
Driedimensionaal

Mijn eerste ervaringen met 3D-printen zijn een feit. Het bouwen van de eerste printer (van 3 die we bij het ROCvA mochten aanschaffen) was een leuk avontuur. Best nog moeilijk en vooral een heel nauwkeurig werkje.

 

Als jongetje bouwde ik niet met Lego maar met Fischer Technik, een bouwsteentjes systeem dat anders werkt als Lego en wat meer op techniek gericht was. Die ervaring kwam me goed van pas. Prusa is het merk uit Praag waar deze printers vandaan komen. 3D printing is in het algemeen explosief gegroeid, zowel in aantallen gebruikers (c.q. wereldwijd verkochte printers) als in technische mogelijkheden.

In Dubai bouwde men recentelijk een nieuw gebouw met behulp van een 3D printer (met een iets grotere printer als die ik heb gebouwd ;-).